www.nice.az > Sevgi Aləmi > Unutma, Mələklər də ağlar
Unutma, Mələklər də ağlar6 yanvar 2011. Müəllif: SEV_GI |
![]() Sən bu sətirləri oxuyarkən mən məchullarda olacağam.. Mövsüm küləklərinə qarışıb gedirəm bu şəhərdən. Səni və həsrətini çəkdiyim hər şeyi.. ümidlərimi, xəyallarımı, yaşamaq istəyib də yaşaya bilmədiyim hər şeyi, gəncliyimi.. buraxıram hər şeyi... Hara getdiyimi belə bilmədən. Məni buraxdığın bu şəhəri sənə buraxıram. Sən yuxulardaykən. Bu şəhər yatarkən. çamadanımda acı dolu xatirələr var tək buraxa bilmədiyim kəslərə. Aparıram... Yağışlı bir payız axşamı, üşüyür və titrəyirəm. Küçə lampaları belə yanmır artıq. Nə ulduzlar var nə də ay. Şimşəklər çaxır, ildırımlar qopur... Fırtınalar var.. Otururam səkidə; səni və sənli günləri düşünürəm birdən.. İsti yaz günlərində əl-ələ gəzdiyimiz bu səkidə təkəm indi. İnsan nələrə dözür demək ki... Dözürəm ayrılığa. Amma dözə bilməyirəm. Müzakirə edərdik bəzən, bəzən küsüb gedirdim.. Sən ardımdan gəlir idin. Bəzən qısqanardıq bir-birimizi yersiz yerə. Gülərdik çox vaxt, gözlərimizdən yaşlar süzülərdi .. İndi isə; Yalnızam... O qədər anlarımız vardı ki bu şəhərdə tənəffüs etdiyim hava da, gəzdiyim hər yer də xatirələr var. Dözə bilmirəm. Və gedirəm ... Sənə xoşbəxtliklər buraxaraq və bütün ağrıları götürərək gedirəm bu gecə... Buludlar mənəmi ağlayır, bilmirəm? Bəlkə də tək bu şəhər kədərlənər getməyimə.. Əlvida demək istəməzdim amma sənə nəfəs qədər yaxın olub ulduzlar qədər uzaq dayanacaqsam - DAYANA bilmərəm gedirəm.. Əlvida... Mələyim... Unutma, Mələklər də ağlar... |