

www.nice.az » Sevgi Aləmi » İlk məhəbbət yada düşər həzin-həzin ağlaram...
İlk məhəbbət yada düşər həzin-həzin ağlaram...
Bu xəbəri dostlarınla paylaş:

Onu görəndən sonra isə hər şey gözlərimdə gözəlləşdi. O, yadlar içində doğmalaşdı mənə. Məni həyata bağlayan yeganə qüvvəyə çevrildi. Qəlbimin ən gizli guşəsində özünə yer tapdı. Sevdim. Sevgim müqəddəs and yerim və ümid dolu sabahım oldu. Qəlbimi və ruhumu sevgisiylə əsir götürdü..
O könlümdə taxt qurdu. Könlümün sultanı oldu. Gecə səmada parlayan ulduzum, səhər ruhumda doğan günəşim oldu. Sevgim mənə həyatda yaşamağa güc verdi. Sandım ki, xəyalımda qurduğum sevgi dünyamızı birlikdə fəth edəcəyik. Lakin o mənim sevgimə qarşılıq vermədi. Hələ həsrət sona yetməmiş ayrılıq yelləri sevgimizi sonsuzluqlara apardı. Sevgimi qarşılıqsız qoymaqla elə bil varlığımı da məhv etdi. Sandım ki, bir gün həyatıma qayıdıb varlığımı hiss etdirəcək, həyatı yenidən mənə duyduracaq. Artıq 3 il keçib. Amma sevgi mübarizəm əbədi məğlubiyyətlə nəticələnib. Sevgim sevgi bəslədiyi könülə köçməmiş əbədi yuvasızlığa məhkum olub. Məhəbbətim mənə qəm-qüssə, kədər gətirib. Lakin bu şirin vüsal dadlı əzabdır..
Artıq məni həyata bağlayan heç nə qalmayıb. Hər şeyə marağım itib. Üzümü ona tutub bildirmək istəyərdim ki, ona olan sevgim hava, su qədər şəffaf, od, torpaq kimi isti idi. İnanırdım ki, bu şəffaflıq nə vaxtsa qəlbində yaranan ayrılıq ləkələrini yuyub aparacaq və biz qovuşacağıq. Lakin təəssüf ki, bu heç də belə olmadı. Sənsiz mən ruhsuz bədən, limansız dəniz, ulduzsuz bir axşam, bəxtsiz, talesiz, ümidsiz bir insanam..
Onu bil ki, qəlbimdə hər zaman boş qalacaq sahibsiz bir məzar qazdım sənin üçün. Yaşayacaqsan mənimlə mən yaşadıqca. Bu zəif vücudum əcəl qarşısında aciz durduğu gün səni özümlə, özümü də səninlə birlikdə əbədiyyətə göməcəyəm..
Bu mənim sevgimin son məktubudur. Çünki artıq sevgim, istəməsəm belə nifrətə çevrilib. Günahkar özünsən!
O könlümdə taxt qurdu. Könlümün sultanı oldu. Gecə səmada parlayan ulduzum, səhər ruhumda doğan günəşim oldu. Sevgim mənə həyatda yaşamağa güc verdi. Sandım ki, xəyalımda qurduğum sevgi dünyamızı birlikdə fəth edəcəyik. Lakin o mənim sevgimə qarşılıq vermədi. Hələ həsrət sona yetməmiş ayrılıq yelləri sevgimizi sonsuzluqlara apardı. Sevgimi qarşılıqsız qoymaqla elə bil varlığımı da məhv etdi. Sandım ki, bir gün həyatıma qayıdıb varlığımı hiss etdirəcək, həyatı yenidən mənə duyduracaq. Artıq 3 il keçib. Amma sevgi mübarizəm əbədi məğlubiyyətlə nəticələnib. Sevgim sevgi bəslədiyi könülə köçməmiş əbədi yuvasızlığa məhkum olub. Məhəbbətim mənə qəm-qüssə, kədər gətirib. Lakin bu şirin vüsal dadlı əzabdır..
Artıq məni həyata bağlayan heç nə qalmayıb. Hər şeyə marağım itib. Üzümü ona tutub bildirmək istəyərdim ki, ona olan sevgim hava, su qədər şəffaf, od, torpaq kimi isti idi. İnanırdım ki, bu şəffaflıq nə vaxtsa qəlbində yaranan ayrılıq ləkələrini yuyub aparacaq və biz qovuşacağıq. Lakin təəssüf ki, bu heç də belə olmadı. Sənsiz mən ruhsuz bədən, limansız dəniz, ulduzsuz bir axşam, bəxtsiz, talesiz, ümidsiz bir insanam..
Onu bil ki, qəlbimdə hər zaman boş qalacaq sahibsiz bir məzar qazdım sənin üçün. Yaşayacaqsan mənimlə mən yaşadıqca. Bu zəif vücudum əcəl qarşısında aciz durduğu gün səni özümlə, özümü də səninlə birlikdə əbədiyyətə göməcəyəm..
Bu mənim sevgimin son məktubudur. Çünki artıq sevgim, istəməsəm belə nifrətə çevrilib. Günahkar özünsən!
Şərh yazmağı və Fikir bildirməyi unutamyın...
Biz Sizə qeydiyyatdan keçməyi və ya öz adınız ilə sayta daxil olmağı məsləhət görürük.
|
Müəllif: XP |
Baxış sayı : 1707 |
Rəylərin sayı (19) |
11 may 2009




|
| ||||
|
|

Məlumat
"Qonaq" kimi daxil olan ziyarətçilər saytda rəylərin bildirə bilməzlər.Zəhmət olmasa qeydiyyatdan keçin və ya öz hesabınızla sayta daxil olun!